Pastelowe fasady Miami Beach stały się symbolem. A jednak niewiele brakowało, by zniknęły. Oto historia największego zespołu Art Deco na świecie i ludzi, którzy go obronili.
Wyjątkowa dzielnica
Dzielnica historyczna Miami Beach liczy 960 budynków historycznych. Rozciąga się od 6. ulicy na południu po Dade Boulevard na północy, między oceanem a Alton Road. Według jej karty opisowej skupia największą kolekcję budynków Art Deco na świecie.
Trzy style do rozpoznania
- Styl śródziemnomorski: najstarsze budynki, głównie z lat 20.
- „Tropikalne” Art Deco: budowane między Wielkim Kryzysem a początkiem lat 40. Pionowe linie, szyldy, wzory geometryczne.
- „Streamline”: zaokrąglone narożniki i poziome pasy przywołujące na myśl transatlantyki.
Wśród architektów znajdują się Henry Hohauser, L. Murray Dixon i Albert Anis.
Bitwa z lat 70.
W latach 70. dzielnica podupada, a projekty odnowy miejskiej grożą jej zrównaniem z ziemią. Barbara Capitman zakłada wówczas Miami Design Preservation League. W maju 1979 roku dzielnica zostaje wpisana do amerykańskiego rejestru krajowego. National Park Service przedstawia ją jako pierwszą dzielnicę XX wieku uznaną w kraju za „historyczną”.
Skąd się wzięły pastelowe kolory?
Początkowo wiele fasad było białych lub beżowych. Na początku lat 80. projektant Leonard Horowitz wymyśla paletę łagodnych kolorów: różowy, niebieski, zielony, kremowy. Mówi, że inspirowały go słońce, niebo, piasek i ocean. Pierwszym przemalowanym budynkiem jest piekarnia. Pomysł przyciąga uwagę i pomaga uratować budynki.
Związek z grą
Rockstar przedstawia Vice City jako miasto hoteli w stylu Art Deco nad plażą. To jedna z poszlak, które każą prasie twierdzić, że miasto inspirowane jest Miami Beach.