De pastelkleurige gevels van Miami Beach zijn een symbool geworden. Toch zijn ze bijna verdwenen. Dit is het verhaal van het grootste art-decoensemble ter wereld, en van de mensen die het hebben verdedigd.
Een buitengewone wijk
De historische wijk van Miami Beach telt 960 historische gebouwen. Hij strekt zich uit van de 6e straat in het zuiden tot Dade Boulevard in het noorden, tussen de oceaan en Alton Road. Volgens de beschrijving bevat hij de grootste collectie art-decogebouwen ter wereld.
Drie stijlen om te herkennen
- De mediterrane stijl: de oudste gebouwen, vooral uit de jaren twintig.
- “Tropische” art deco: gebouwd tussen de Grote Depressie en het begin van de jaren veertig. Verticale lijnen, uithangborden, geometrische motieven.
- De “Streamline”: afgeronde hoeken en horizontale banden die aan oceaanstomers doen denken.
Onder de architecten vindt u Henry Hohauser, L. Murray Dixon en Albert Anis.
De strijd van de jaren zeventig
In de jaren zeventig veroudert de wijk en dreigen stadsvernieuwingsprojecten hem met de grond gelijk te maken. Barbara Capitman richt dan de Miami Design Preservation League op. In mei 1979 wordt de wijk ingeschreven in het nationale register van de Verenigde Staten. De National Park Service presenteert hem als de eerste wijk uit de 20e eeuw die in het land als “historisch” wordt erkend.
Waar komen de pastelkleuren vandaan?
Oorspronkelijk waren veel gevels wit of beige. Begin jaren tachtig bedenkt ontwerper Leonard Horowitz een palet van zachte kleuren: roze, blauw, groen, crème. Hij zegt zich te laten inspireren door de zon, de lucht, het zand en de oceaan. Het eerste opnieuw geverfde gebouw is een bakkerij. Het idee trekt de aandacht en helpt de panden te redden.
Het verband met de game
Rockstar presenteert Vice City als een stad van art-decohotels aan het strand. Dat is een van de aanwijzingen waardoor de pers zegt dat de stad op Miami Beach is geïnspireerd.