Het kleine gekleurde logo op de achterkant van spellendozen heet PEGI. Het wordt ook getoond in de online winkels van de consoles. Zo leest u het in één oogopslag.
Waar komt PEGI vandaan?
Het systeem werd in het voorjaar van 2003 gelanceerd om de nationale classificaties te vervangen door één Europese. Het wordt gebruikt in meer dan 35 landen in Europa. Het wordt beheerd door PEGI S.A., een Belgische organisatie zonder winstoogmerk.
Volgens het CNC is de PEGI-classificatie in 2015 in Frankrijk erkend door het ministerie van Binnenlandse Zaken.
De vijf categorieën
- PEGI 3: geschikt voor iedereen. Geen grof taalgebruik en geen beelden die de allerkleinsten kunnen beangstigen. Zeer licht, komisch of kinderlijk geweld wordt getolereerd.
- PEGI 7: enkele scènes of geluiden die angst kunnen aanjagen. Zeer matig, impliciet en onrealistisch geweld.
- PEGI 12: heviger geweld tegen fictieve personages, of ongedetailleerd geweld tegen menselijke personages. Seksuele toespelingen en licht grof taalgebruik.
- PEGI 16: geweld of seksuele contacten die dicht bij de werkelijkheid liggen. Grover taalgebruik, tabak, alcohol of drugs mogelijk.
- PEGI 18: voorbehouden aan volwassenen. Rauw geweld, geweld tegen weerloze personages, verheerlijking van drugs of expliciete seksuele contacten.
Wat PEGI niet zegt
PEGI geeft zelf aan dat de classificatie gaat over de geschiktheid voor een leeftijd, niet over de moeilijkheidsgraad. Een PEGI 3-spel kan zeer veeleisend zijn, en een PEGI 18-spel erg eenvoudig om mee te beginnen.
Hoe de classificatie wordt toegekend
- De uitgever vult een uitgebreide vragenlijst in over de inhoud van zijn spel.
- Op basis van de antwoorden wordt een voorlopige classificatie berekend.
- Voor spellen op schijf controleren onafhankelijke beheerders het spel voordat de licentie voor het logo wordt verleend.
Voor spellen die alleen online worden verkocht, geeft een vragenlijst die voor meerdere landen geldt (het IARC-systeem) de classificatie, met controles na de release.