Sinds de elfde versie van de Internationale Classificatie van Ziekten (ICD-11) erkent de Wereldgezondheidsorganisatie de gamestoornis (gaming disorder). Deze term baart ouders vaak zorgen. Dit is wat hij werkelijk omvat.
Drie criteria
Volgens de WHO wordt de stoornis gekenmerkt door:
- een verlies van controle over het gamen (wanneer beginnen, hoelang, wanneer stoppen);
- een toenemende prioriteit voor het gamen, zozeer dat het voorrang krijgt boven andere activiteiten en interesses;
- het voortzetten van het gamen ondanks negatieve gevolgen.
Een precieze duur en ernst
Om van een stoornis te spreken moet dit gedrag leiden tot een aanzienlijke beperking in het persoonlijke, gezins-, sociale, schoolse of beroepsleven. Het moet normaal gesproken zijn waargenomen gedurende ten minste 12 maanden. PédaGoJeux preciseert dat die duur korter kan zijn als alle symptomen aanwezig en ernstig zijn.
Wat dit niet betekent
- De WHO geeft aan dat deze stoornis slechts een klein deel van de spelers treft.
- PédaGoJeux benadrukt dat de WHO niet het videospel als zodanig in vraag stelt, maar een gedrag.
- Lang spelen met een spel waar u dol op bent, zoals bij een grote release, is op zich geen verlies van controle.
De adviezen van de WHO aan spelers
De WHO nodigt spelers uit de tijd die ze aan gamen besteden in de gaten te houden, vooral wanneer die ten koste gaat van andere dagelijkse activiteiten. Ze raadt ook aan alert te zijn op elke verandering in lichamelijke of psychische gezondheid of in het sociale leven die met gamen verband kan houden.
Wanneer hulp vragen
Als u deze criteria bij uzelf of bij een naaste herkent, wacht dan niet. Praat erover met uw huisarts, die kan doorverwijzen naar een gespecialiseerde consultatie. Deze site vervangt geen medisch advies.